Rondreizende influencers worden vaak beticht van oppervlakkigheid. Al vliegend vervuilen ze onze planeet en met het bewijsmateriaal - jaloersmakende foto's van zongebruinde lichamen op een of ander verlaten strand - maken ze het de gemiddelde kantoorknecht een pak moeilijker om de dagelijkse banaliteiten te koesteren.

Gelukkig klinken tegendraadse stemmen steeds luider. Een daarvan is Jonathan Kubben Quiñonez, een influencer die de wereld rondtrekt, maar wel met een duidelijk doel voor ogen. 'Ik wil een verschil maken. Ik wil mijn volgers gebruiken om van deze wereld een betere plek te maken.' Zijn kledinglijn moet hem daarbij helpen.

Uit de hand gelopen grap

Voor het begin van het verhaal moeten we terug naar april 2016. De 27-jarige Jonathan werkt op dat moment als consultant in Brussel. Hij klopt lange dagen en ondergaat braaf het dagelijkse filegeweld. Tot hij op een dag beseft dat hij onderweg de essentie uit het oog verloren is. 'Dit kan anders. Dit moét anders', bedenkt hij. Daarop dient hij zijn C4 in en kiest voor een bestaan als fulltime wereldreiziger.

Het bijbehorende Instagram-account begint als een soort grap. Net zoals zijn collega-reizigers fotografeert Jonathan zichzelf op prachtige plaatsen. Het enige verschil? Hij heeft steevast een bordje met daarop de boodschap 'Mom I'm Fine' in de hand. 'Een Mexicaanse moeder valt niet zo gemakkelijk gerust te stellen', zegt hij zelf daarover. De boodschap is simpel en herkenbaar en zijn foto's slaan online in als een bom. In slechts enkele maanden tijd vergaart hij honderdduizenden volgers. Die smeken hem massaal om 'Mom I'm Fine'- merchandising. Jonathan geeft gehoor aan die oproep, maar wel onder zijn voorwaarden.

Lokaal talent

'Al sinds het prille begin word ik gecontacteerd door merken die met me willen samenwerken. Ik ben daar nooit op ingegaan. De kwaliteit van hun stoffen kon me niet bekoren, en de manier waarop alles geproduceerd wordt, is vaak weinig transparant. Ik heb dus mijn merk laten patenteren en heb rustig het juiste moment afgewacht', aldus de jonge ondernemer.

Ondertussen neemt hij de tijd om na te denken over zijn eigen kledinglabel. Zijn stukken moeten niet alleen kwalitatief zijn, maar ook duurzaam en fair trade. Daarnaast is het voor de Mexicaanse Belg belangrijk dat het door iedereen gedragen kan worden. Zijn potentiële klanten zitten namelijk verspreid over de hele wereld. Uiteindelijk opteert hij voor twee parallelle collecties: de klassieke truien en T-shirts met het herkenbare 'Mom I'm Fine' en een reeks capsulecollecties die ontworpen worden in samenwerking met lokale artiesten van over de hele wereld.

Van wereldreiziger tot wereldverbeteraar: 'Dankzij Instagram kan ik een verschil maken'

© Mom I'm Fine

Geen seizoenskledij, wel limited editions

'Ik voelde er weinig voor om mijn collecties af te stemmen op de seizoenen. In plaats daarvan opteer ik voor een permanente stock, die ik regelmatig aanvul met unieke stuks die in beperkte oplage te verkrijgen zijn.' Daarvoor doet hij beroep op de lokale kunstenaars die hij - hoe kan het ook anders - vooral rekruteert via zijn Instagram-account. 'Mijn account draait om reizen, dus het is niet meer dan logisch dat ik die lijn ook doortrek naar mijn kleding.'

Die kledij gaat als zoete broodjes over de toonbank. 'Het grootste deel van mijn kopers kent me via Instagram, een geweldig medium om beginnende ontwerpers een duwtje in de rug te geven. Er is veel concurrentie en de kosten zijn hoog. Een Instagram-profiel helpt om jezelf naamsbekendheid te geven. Zo open je deuren naar potentiële samenwerkingen, met merken, of met andere influencers of investeerders. Dat is de eerste stap', klinkt het.

Beeld uit de Mom I'm Fine-collectie

Beeld uit de Mom I'm Fine-collectie © Mom I'm Fine

Plastic project

Intussen is er niet alleen een kledinglijn, maar ook een Mom I'm Fine-foundation. De inkomsten uit zijn kledinglijn en uit andere nevenactiviteiten komen daar terecht. Het geld uit de kassa wordt gebruikt om in Mexico een school te bouwen voor kansarme jongeren. Zij zullen daar kunstlessen kunnen volgen. Dat op zich is al een goed doel, maar Jonathan gaat nog een stapje verder. De fundamenten van de school worden opgetrokken uit gerecycleerd plastic uit de Caraïbische zee. Daarvoor werkt hij samen met een aantal bedrijven. Opnieuw, onder zijn eigen voorwaarden.

'Instagram wordt vaak bekritiseerd. Ik wil aantonen dat je met dit medium ook iets positief kan betekenen. Of iets kan betekenen, tout court. Daarom werk ik enkel samen met sponsors die geen visibiliteit willen. Dit project moet volledig in teken staan van de lokale bevolking in Mexico. Wie de foundation steunt, krijgt er geen reclame voor terug. Dat vertraagt misschien de bouw van de school, maar ik ben ervan overtuigd dat dit de juiste aanpak is.' Het eerste jaar zal er geld verzameld worden om de benodigde gronden te bemachtigen en aan de bouwplannen te werken. De effectieve bouwwerken gaan ten vroegste over twee jaar van start.

Maar hoe rijmt hij al die ecologische idealen met zijn eigen levensstijl? Om zijn jaarlijkse air miles te compenseren, is er immers meer nodig dan wekelijks een paar vleesvervangers. 'Ik eet volledig veganistisch. En als ik er de tijd voor heb, dan wacht ik op een vlucht waar niet alle zitjes uitverkocht zijn. Op die manier compenseer ik een stuk van mijn CO2-uitstoot', besluit hij.

Als je je een volgende keer vanop je bureaustoel ergert aan de zoveelste reisfoto die passeert, bedenk dan dat de persoon in kwestie ook gewoon een mens is. Mogelijk eentje met een goed hart, die zijn of haar platform op een dag zal inzetten voor een goed doel.