Muziek is altijd een groot deel van mijn leven geweest. Op een podium staan en mensen inpakken met mijn nummers, ik vind dat heerlijk. Maar bijna twee jaar lang heb ik gedacht dat ik nooit meer iets zou schrijven. Ik voelde het niet meer. Een burn-out durf ik het niet te noemen. Mensen die dat meemaken, kunnen vaak helemaal niet meer functioneren en dat lijkt me verschrikkelijk. Het voelde veeleer aan alsof ik plots hoogsensitief was geworden. Alles kwam ineens te luid binnen. Ik begon in mijn eentje naar optredens te rijden, terwijl ik vroeger altijd samen met mijn muzikanten reed. Ik was vaak kortaf en om het minste op mijn tenen getrapt. Ik was sneller moe en ziek.
...